Gierzwaluwnesten tellen in Amersfoort

Miriam Miedema schreef:

© GMD

Gierzwaluw

In 2016 hebben ruim 30 mensen meegedaan met tellen en zijn 396 nesten waargenomen.
Met z’n allen hebben we toen in ongeveer de helft van Amersfoort geteld.
Dit jaar willen we heel graag ook in de rest van Amersfoort waarnemingen gaan doen van gierzwaluwen en vooral van hun nesten.
Daarbij zijn nieuwe tellers heel welkom!
Eerst volg je een gratis cursus van twee avonden (8 en 16 mei). Daarna ga je op pad  samen met een andere teller. Het is de bedoeling dat je tussen half mei en half juli een paar keer ’s avonds gaat tellen in een klein ‘telgebied’, zo veel mogelijk bij jou in de buurt.
Heb je interesse? Heb je vragen? Je kunt ons bereiken via CNME@amersfoort.nl of meld je aan bij de balie van Het Groene Huis, Schothorsterlaan 21, 3822 NA Amersfoort.

Meer informatie vind je op de site: www.hetgroenehuisamersfoort.nl/gierzwaluw

Tussenstand Midwinter Roofvogeltelling

Wim van de Vegte meldt een tussenstand na 20 van de 25 formulieren verwerkt te hebben.

 

Eerste koekoek is onderweg!

Van de site van SOVON:

© GMD

Koekoek

Hoewel de winter nog niet voorbij is, begint het bij menigeen toch al te kriebelen. Het voorjaar is in aantocht. En dat betekent dat de zomervogels weer terugkeren, waaronder de Koekoek. De eerste gezenderde Koekoek is inmiddels onderweg.

Het jaar 2017 staat in het teken van de Koekoek. In samenwerking met Vogelbescherming Nederland en met ondersteuning van Waarneming.nl proberen we kennishiaten omtrent de Koekoek te ontrafelen. We roepen iedereen op om alle waarnemingen van een Koekoek online door te geven. Mocht je een jonge Koekoek zien in het veld, let dan speciaal goed op wat de waardvogel is, maar daar over later in het seizoen meer.

Lees hier het hele bericht.

Excursie IJdoornpolder afd. Driebergen-Doorn 12 februari 2017

Sjef ten Berge schreef:

© Sjef ten Berge

Pestvogels

Enigszins vermetel besloten we tot een korte omweg via De Bilt. Langs het Weltevreden waren de vorige dag pestvogels gemeld. Ter plaatse werd de kleffe sneeuw opgevrolijkt door een grote gele kwikstaart, die in de kwelsloot daar de eerste muggen van de dag probeerde te snappen. Om de rust van een schoolterrein in het weekend te onderstrepen zaten zestien pestvogels op de speelplaats in een eikje te dommelen. Op veertig meter afstand zien ze er met de telescoop uit als binnen handbereik. Net op tijd wat kiekjes want tien minuten later waren ze verspreid in de Gelderse rozen aan het ontbijten. Twitchen loont ook wel eens.

De IJdoornpolder was snel gevonden en nog sneller weer de rug toegekeerd. Onderwijl raakte in de dooiende rietrand een roodborsttapuit wat opgewonden van ons gezelschap en misschien sloeg dat wel om in hilariteit bij hem toen wij de vastgevroren toestand van polder en binnenwater daar vaststelden. We verlegden de koers.
© Sjef ten BergeHet noordwaarts kruisen langs de Uitdammerdijk liet een boeiend ruwwaterlandschap zien met aan lager wal een enkele meters brede zone van gestuwde losse ijsbrokjes. Tegen die zone van ijsbrokjes zat dan soms weer een zone van slobeenden te slobberen naar voedsel. Ronduit uitbundig waren de aantallen nonnetjes op het open ruwe water. Vele honderden duikend en dansend.
Binnendijks waren de taluds het jachtterrein van groepen graspiepers en waar strekdammen in luwte voorzagen dromden gemengde groepen van tafeleend, smient, kuifeend en een enkele krakeend samen in een disco-achtige deining.
Blij werden we na enig speuren toen we de teistering van de snijdende oostenwind trotseerden en op het verre water brilduikers en grote zaagbekken konden vaststellen. De geelpootmeeuw binnendijks (donker oog) beschouwden we als een verrassende toegift.
We sloten af met een groepje hakkende wulpen, die in onregelmatig besneeuwde grond hun vaardigheden een beetje bijhielden. We hadden met ze te doen. Misschien hebben ze in de diepte tussen de rietstengels toch nog wat gevonden.
Hopelijk voelden ze iets van de tevredenheid waarmee wij huiswaarts keerden.

Excursie Zuid-Hollandse eilanden afd. Utrecht-stad 12 februari 2017

Jeroen Steenbergen schreef:

© GMD

Dwerggans

Op zondag 12 februari stond een excursie naar de Zuid Hollandse eilanden gepland. Dat we in de sneeuw zouden vertrekken, hadden we van tevoren niet verwacht, maar gelukkig bleken de wegen goed genoeg berijdbaar om wel op pad te gaan.
Met een groep van 15 mensen begonnen we in de polders rond Strijen te zoeken naar de daar ieder jaar overwinterende Dwergganzen, wat niet direct leek te lukken. Rijdend over smalle besneeuwde weggetjes met aan weerszijden flinke sloten, hoopten we vooral op het uitblijven van tegenliggers… Qua vogels: weinig ganzen te zien, maar wel een overvliegende Slechtvalk en daarna zelfs een Smelleken. Leuk!
Uiteindelijk besloten we om op de plek te gaan kijken waar de Dwergganzen gisteren waren gezien en dat bleek de goede keus. Er werd al door andere vogelaars naar ze gekeken en wij konden aanschuiven: een groep van 16 vogels liet zich, weliswaar van ver, zien.
We reden door richting Hellegatsplaten om onderweg nog een mislukte poging te doen een Sneeuwgans terug te vinden die daar eerder was gezien. Bij de Hellegatsplaten konden we helaas geen Zeearend vinden, maar er was wel een leuke bonus in de vorm van een Klapekster.
De volgende stop werd de Brouwersdam. Al snel vonden we een aantal Roodkeelduikers, een Parelduiker en de daar al enkele dagen gemelde Zwarte Zeekoet. Deze laatste liet zich prima zien, mooi dicht aan de kust. Ook zagen we veel Middelste Zaagbekken. Verder langs de dam bevond zich een grote groep eenden op zee, waartussen minimaal tien IJseenden en flink wat Zwarte Zee-eenden. In de spuikom vandaag geen zeehonden, maar wel een fraaie Zeekoet. Op de blokken eromheen onder andere een Bontbekplevier, Paarse Strandlopers en Steenlopers.
Lees hier het hele bericht.

Een hij of een zij?

Van de site van SOVON

Sovon-onderzoeker en fanatiek vogelringer Frank Majoor zag recent bij Malburgen (Arnhem) een vreemde eend met een ring. Deze leek op een Soepeend, maar hij kon zich niet voorstellen die ooit geringd te hebben. De ring was eenvoudig af te lezen toen de vogel op het ijs stond. De eend zag er een beetje uit als een man Wilde Eend, maar er waren een paar rare dingen. De snavel was tweekleurig, voornamelijk zwart met wat oranje aan de punt, en de kop was niet glanzend groen, maar met een soort bruin masker.

Ringgegevens
Thuis zocht Frank de gegevens op en wat bleek: de vogel was in 2008 op exact dezelfde plek geringd als volwassen vrouwtje Wilde Eend. Inmiddels dus al bijna tien jaar oud, een respectabele leeftijd voor Wilde Eenden.
Had hij destijds een foutje gemaakt en een man voor een vrouw aangezien? Toen hij de vogel weer zag kon hij alleen maar concluderen dat het vrouwtje een uiterlijke geslachtsverandering had ondergaan. Ze heeft bijna een volledig mannelijk kleed gekregen, inclusief de krul in de staart. De snavel heeft echter nog wat oranje, zoals bij een volwassen vrouw, en op de kop zijn wat bruine veren zichtbaar; de vogel heeft daardoor wat trekjes van een Soepeend. Zij (of hij?) trekt steeds op met een mannelijke Wilde Eend.

Het hele artikel.

Oudere berichten «

Meer items ophalen