Soesterberg Vliegbasis fietsexcursie 18 juni 2017 – Afd. Driebergen-Doorn

Sjef ten Berge schreef:

© GMD

Veldleeuwerik

Met een vertraging van vijf minuten arriveerde ons Doorn/Driebergen gezelschap bij de terreiningang aan de Sterrenbergweg. Gele kwikstaart (Gooyerdijk/Engweg Driebergen) en een ijsvogel op het Seminarie-terrein, waren de enige obstakels geweest.
Onze totale groep was intussen wakker genoeg om achter de geluiden van het openschuivende rolhek een toompje knetterende appelvinken weg te zien vluchten. Rechtsaf naar de grote baan achter onze gids aan en daar aangekomen was het onverantwoord om door te rijden. Van alle kanten kwam het veldleeuwerikenspektakel tot ons en waar je anno 2017 over het algemeen je best moet doen om één zanger in de kijker te krijgen sprongen ze hier voor het blote oog aan alle kanten uit het warme gras. De vorige zomer hebben tellers 170 territoria in de boeken geschreven.

Lees hier het hele verslag.

Avondexcursie Biesbosch 17 juni 2017 – afd. Utrecht-stad

Guus Peterse schreef:

© GMD

Zwartkopmeeuw

We hadden dit keer tot een avondexcursie besloten. Waarom, daar kun je je vraagtekens bij zetten want toen het begon te schemeren en het echt avond werd, toen zaten we alweer in de auto terug naar Utrecht. Maar toch, met een gewone dagexcursie hadden we ongetwijfeld dat laatste half uurtje gemist: nog steeds een stralende hemel maar inmiddels voelbare avondkoelte die voelt als een koud glas wijn, of bier zo u wilt, op een warme zomeravond. Achter ons zingt nog altijd af en toe de cetti’s zanger. Voor ons passeren af en toe een of twee lepelaars van de groep van meer dan zestig die zojuist nog rustte in polder Hardenhoek. Op weg naar hun slaapplaats, vermoeden we. Af en toe verraadt zich een zwartkopmeeuw tussen de passerende kokmeeuwen, door zijn aparte, mauwende roep of door zijn lichte, contrastarme vleugels. Of door allebei.

Lees hier het hele verslag.

Avondexcursie Leusderhei – afd. Driebergen-Doorn

Sjef ten Berge schreef:

Bij de laatste tonen van de zwartkop gingen we lopen. Slagboom over en de zandbanen van het gesloten gebied op. In de halve schemering waren de spoelwaaiers van de twintig millimeter regen eerder die dag nog steeds indrukwekkend.
Een korte flits van een pluimstaart was niet genoeg om er een vos of een boommarter in te zien, maar in onze oren kwam de eerste houtsnip aan. De dubbele tsip-roep verraste ons bijna, zo vroeg als hij kwam.
Patrouillerende houtsnippen kruisten deze avond nog een keer of zes boven ons. De vraag kwam op of we via sonogrammen de verschillende snippen zouden kunnen herkennen. Nu moesten we een op niets gebaseerde schatting doen. Zeker twee en misschien drie exemplaren.
De eerste nachtzwaluw was qua vlucht en belichting een hoogtepunt. Hij leek stilstand af te wisselen met twee of drie zwenkende flapjes gevolgd door de herhaling in varianten. Omdat we ook de opdracht gekregen hadden om territoria vast te stellen, concentreerden we ons tussen de jachtvluchten door op de richting en de afstand van de ratelzang. De kwiet-roepjes en zelfs eenmaal het vleugelgeklap kregen we zo vanzelf mee.
Bij een stand van 9 à 10 territoria stapten we door enkele lage drijfzandachtige delen weer van het terrein af.

Ook de rosse vleermuis hield het toen voor gezien. In tevredenheid zal hij ons niet overtroffen hebben.

 

Van vogelvrouwen in de klas leer je meer

Van Zenderstreeknieuws IJsselstein

© Lysette VerwegenGroep zes van Het Baken kreeg vorige week bezoek van de ‘vogelvrouwen’ Tanny Hiemstra en Everdien Smeenk. En dat betekende een avontuurlijke les met beeld, geluid en materialen over de natuur en vogels in eigen tuin.

De eerste foto liet zich makkelijk raden, want een roodborstje is – zoals de naam al suggereert – heel herkenbaar. Maar een piepklein vogeltje met een trilling in het gezang en de bijnaam ‘bitterballetje’ blijkt al wat moeilijker: het winterkoninkje. Ook de pimpel- en de koolmees – bijnamen: het Blauwpetje en het Chineesje – worden door elkaar gehaald, maar de leerlingen slaan alle wetenswaardigheden die ze horen en zien goed op. Ze voelen met bewondering aan veertjes en de nestjes van de vogels die de natuurdocenten hebben meegenomen. “Dit is veel leuker dan de gewone natuurlessen. Daar leren we bijvoorbeeld over het weerbericht, maar dit is herkenbaar”, vindt een leerling. Jarige job Yannick (10) vindt vooral het vogels raden leuk. “Ik wist er best veel. En het is leuk om van dichtbij de nestjes en veertjes te bekijken.”
Lees hier het hele bericht.

Nestverstoring? Kom in actie!

Van de site van de Vogelbescherming:
© GMD

Huiszwaluwen

Nesten vernielen, broedende vogels verjagen, dat mag niet zomaar. Toch gebeurt het verbazingwekkend vaak. Soms onwetendheid. Soms opzet. Kom in actie als u het ziet; met een telefoontje kunt u vaak al nesten redden.

Er zijn legio manieren waarop binnen de bebouwde kom vogelnesten worden verwoest: (ver)bouwen, renoveren, kappen, slopen… Als het nest in gebruik is mag dat nooit. Van sommige vogels zijn nesten zelfs het hele jaar beschermd, dus óók als het nest niet in gebruik is! Zoals van huismus en gierzwaluw. (De provincie kan daar wel een ontheffing voor verlenen.)


Geen aangifte, geen verbetering

Ziet u nestverstoring, vraag dan even hoe het zit en pleeg dat telefoontje als het nodig is. Vaak weten mensen niet dat broedende vogels beschermd zijn, of hoe afhankelijk ze zijn van een broedplaats. Gierzwaluwen bijvoorbeeld, gebruiken ieder jaar hetzelfde nest en er zijn weinig goede plekken voor ze. Niet voor niets dus jaarrond beschermd! (U kunt ze wel helpen aan nieuwe nestgelegenheid.)
Verder kunnen handhavers niet optreden als niemand aangifte doet en dan komt er natuurlijk nooit verbetering in de situatie.
Lees hier het hele artikel.

Oudere berichten «

Meer items ophalen