«

»

Als je de grutto wilt helpen, moeten rovers voldoende te vreten hebben

Uit dagblad Trouw:

© GMD

Grutto

Terwijl de meeste volwassen grutto’s alweer in Afrika zitten, maken onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen de balans op van het broedseizoen 2017. ‘In deze zware tijden hakt predatie er steeds harder in.’
De Groningse promotieonderzoeker Jelle Loonstra maakt zich geen illusies. De signalen van een van zijn gezenderde grutto’s komen al dagenlang van precies hetzelfde plekje aan de oevers van een Fries meertje.
“Die is dus dood”, weet hij. “Maar blijkbaar ligt de zender nog voldoende in de zon om de batterij opgeladen te houden met het kleine zonnepaneeltje dat erop zit. Dan kunnen we hem in ieder geval nog terugvinden.”
Na het nodige zoeken met een speciale peilantenne vindt Loonstra eerst een kaal gevreten kop en een halve romp. Even later, naast een afgekloven pootje met gekleurde ringen, ziet hij ook het even prijzige als minuscule satellietzendertje liggen. “Die kunnen we dan in ieder geval weer hergebruiken. Gezien de plek waar dit karkas ligt, vlakbij een rietkraag, en met die bruine kiekendief die je daar ziet vliegen, heb ik wel een heel sterk vermoeden wie deze grutto heeft gepakt.”
Zendertje
Het werk van Loonstra is onderdeel van een veel groter, langlopend onderzoek naar de grutto’s in Zuidwest-Friesland, door de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). Door verschillende groepen jonge vogels met een zendertje van niet meer dan 5 gram uit te rusten, hoopt hij te ontdekken wat hun trekstrategieën zijn. Ondertussen houden Loonstra en een groot aantal collega’s zo goed mogelijk de successen – of het gebrek daaraan bij, van zoveel mogelijk nesten in de regio.
Het hele artikel vind je hier.