Avondexcursie Leusderhei – afd. Driebergen-Doorn

Sjef ten Berge schreef:

Bij de laatste tonen van de zwartkop gingen we lopen. Slagboom over en de zandbanen van het gesloten gebied op. In de halve schemering waren de spoelwaaiers van de twintig millimeter regen eerder die dag nog steeds indrukwekkend.
Een korte flits van een pluimstaart was niet genoeg om er een vos of een boommarter in te zien, maar in onze oren kwam de eerste houtsnip aan. De dubbele tsip-roep verraste ons bijna, zo vroeg als hij kwam.
Patrouillerende houtsnippen kruisten deze avond nog een keer of zes boven ons. De vraag kwam op of we via sonogrammen de verschillende snippen zouden kunnen herkennen. Nu moesten we een op niets gebaseerde schatting doen. Zeker twee en misschien drie exemplaren.
De eerste nachtzwaluw was qua vlucht en belichting een hoogtepunt. Hij leek stilstand af te wisselen met twee of drie zwenkende flapjes gevolgd door de herhaling in varianten. Omdat we ook de opdracht gekregen hadden om territoria vast te stellen, concentreerden we ons tussen de jachtvluchten door op de richting en de afstand van de ratelzang. De kwiet-roepjes en zelfs eenmaal het vleugelgeklap kregen we zo vanzelf mee.
Bij een stand van 9 à 10 territoria stapten we door enkele lage drijfzandachtige delen weer van het terrein af.

Ook de rosse vleermuis hield het toen voor gezien. In tevredenheid zal hij ons niet overtroffen hebben.

 

Van vogelvrouwen in de klas leer je meer

Van Zenderstreeknieuws IJsselstein

© Lysette VerwegenGroep zes van Het Baken kreeg vorige week bezoek van de ‘vogelvrouwen’ Tanny Hiemstra en Everdien Smeenk. En dat betekende een avontuurlijke les met beeld, geluid en materialen over de natuur en vogels in eigen tuin.

De eerste foto liet zich makkelijk raden, want een roodborstje is – zoals de naam al suggereert – heel herkenbaar. Maar een piepklein vogeltje met een trilling in het gezang en de bijnaam ‘bitterballetje’ blijkt al wat moeilijker: het winterkoninkje. Ook de pimpel- en de koolmees – bijnamen: het Blauwpetje en het Chineesje – worden door elkaar gehaald, maar de leerlingen slaan alle wetenswaardigheden die ze horen en zien goed op. Ze voelen met bewondering aan veertjes en de nestjes van de vogels die de natuurdocenten hebben meegenomen. “Dit is veel leuker dan de gewone natuurlessen. Daar leren we bijvoorbeeld over het weerbericht, maar dit is herkenbaar”, vindt een leerling. Jarige job Yannick (10) vindt vooral het vogels raden leuk. “Ik wist er best veel. En het is leuk om van dichtbij de nestjes en veertjes te bekijken.”
Lees hier het hele bericht.

Nestverstoring? Kom in actie!

Van de site van de Vogelbescherming:
© GMD

Huiszwaluwen

Nesten vernielen, broedende vogels verjagen, dat mag niet zomaar. Toch gebeurt het verbazingwekkend vaak. Soms onwetendheid. Soms opzet. Kom in actie als u het ziet; met een telefoontje kunt u vaak al nesten redden.

Er zijn legio manieren waarop binnen de bebouwde kom vogelnesten worden verwoest: (ver)bouwen, renoveren, kappen, slopen… Als het nest in gebruik is mag dat nooit. Van sommige vogels zijn nesten zelfs het hele jaar beschermd, dus óók als het nest niet in gebruik is! Zoals van huismus en gierzwaluw. (De provincie kan daar wel een ontheffing voor verlenen.)


Geen aangifte, geen verbetering

Ziet u nestverstoring, vraag dan even hoe het zit en pleeg dat telefoontje als het nodig is. Vaak weten mensen niet dat broedende vogels beschermd zijn, of hoe afhankelijk ze zijn van een broedplaats. Gierzwaluwen bijvoorbeeld, gebruiken ieder jaar hetzelfde nest en er zijn weinig goede plekken voor ze. Niet voor niets dus jaarrond beschermd! (U kunt ze wel helpen aan nieuwe nestgelegenheid.)
Verder kunnen handhavers niet optreden als niemand aangifte doet en dan komt er natuurlijk nooit verbetering in de situatie.
Lees hier het hele artikel.

Kleine vogel vliegt absurd ver

Uit FAQT:

Huisgierzwaluw

Biologen staan voor een raadsel. Aan de Canadese kust is een dode grote huisgierzwaluw gevonden. Het lichaam was helemaal intact, de vogel zag er piekfijn uit. Het probleem is echter dat deze vogelsoort helemaal niet voorkomt op het Amerikaanse continent, maar stamt uit Azië. De dichtstbijzijnde plek waar de vogel rondvliegt, is Japan. De vogel wordt in het westen ook niet voor de sier gehouden.

Het lijkt er duidelijk op dat de vogel is komen vliegen en eenmaal aan land stierf door uitputting. Hij werd slechts 40 meter van de kust gevonden. Als hij daadwerkelijk uit Japan komt, dan heeft hij minstens 7500 kilometer gevlogen, maar waarschijnlijk meer. Nu zijn er meer vogels die lange stukken vliegen, zoals de tapuit (14.000 kilometer) of de gierzwaluw (8000 kilometer), maar die gaan vaak over land en kunnen rusten. Bovendien zijn ze voor zulke tochten gebouwd.
Lees hier het hele artikel.

Grote karekiet Peter en Nico op wereldreis

Bron: Vogelbescherming

© GMD

Grote Karekiet

Waren er in de jaren ’60 nog duizenden grote karekieten te zien (en vooral te horen) in Nederland, vandaag de dag zijn het er minder dan 100. De problemen van de grote karekiet in Nederland zijn bekend, maar hoe vergaat het deze vogels tijdens de trek en hun verblijf in Afrika? Daar lijkt nu antwoord op te komen.

Het verdwijnen van de grote karekiet hangt nauw samen met het verdwijnen van de brede rietkragen. In de Loosdrechtse Plassen worden daarom de rietstroken hersteld, zodat de grote karekiet hier weer een plek heeft. Bomen en struiken die het riet verdringen zijn plaatselijk weggehaald, en de grauwe ganzen die het riet begrazen worden geweerd met rasters aan de waterzijde van de rietkragen. We zien nu al dat de grote karekieten zich vestigen op plekken waar zulke maatregelen zijn genomen!

Lees hier het hele artikel.

Oudere berichten «

» Nieuwere berichten

Meer items ophalen