Onomatopee, een van de gekste woorden van de Nederlandse taal

Van de site van NPORadio 1:

© GMD

Tjiftjaf

Kent u de onomatopee? Je hebt ze in soorten en maten, meestal zijn het vogels. Er zijn steltlopende onomatopeeën, kleine bruine onomatopeetjes, melancholieke onomatopeeën en er is één zoogdier-onomatopee.
Onomatopee is eerlijk gezegd een van de gekste woorden die ik in de Nederlandse taal ken; het is van oorsprong Grieks, afkomstig van ‘onoma’, naam, en ‘poieo’ wat maken betekent. Letterlijk dus ‘naam maken’ en dan maken in de zin van imiteren of nadoen.

Winterkoninkje
Een onomatopee is een dier dat is genoemd naar het geluid dat hij of zij maakt. De koekoek is een onomatopee, en het winterkoninkje niet, want de koekoek roept ‘koekoek’ maar het winterkoninkje zegt geen ‘winterkoninkje’ of iets dat daar ook maar in de verte op lijkt. Zo simpel is het dus en zo kennen we er een hele hoop.
Wat denkt u van de tjiftjaf, de kievit en de oehoe, die zich allemaal netjes met hun naam aan ons voorstellen. De grutto doet dat ook, maar die is een beetje dyslectisch, want hij zegt geen ‘grutto’ maar ‘togrut’. Luister maar eens, de grutto zegt ‘togrut, togrut, togrut’. De grutto is een achterstevorense onomatopee.
Lees hier het hele artikel.