Jeroen Steenbergen:
Strandleeuwerik
Zondag 14 december bezocht Utrecht-stad het hoge noorden. We wilden de kwelders langs de waddendijk bezoeken, in de hoop op soorten die in de rest van het land schaars zijn. Denk dan aan soorten als frater, velduil, strandleeuwerik en ijsgors.
Met een groep van 8 deelnemers vertrokken we om 7 uur uit Utrecht. Rond 9 uur arriveerden we in Paezens, waar we in het gebied de Peazumerlannen wilden starten. Eenmaal over de dijk lag een breed schorrengebied voor ons. Al vrij snel ontdekten we een flinke groep zangertjes, die rondvloog door het gebied en soms de vegetatie in dook. Dit bleek al snel een grote groep fraters, die we mooi konden bekijken toen ze in de distels foerageerden. Later zat de groep tegen de dijk aan en nog dichterbij: toen waren ook de roze stuitjes van de vogels goed te zien. De groep bestond uit zeker 150 vogels, een mooi aantal.
Verder lopend viel ons oog op een vliegende velduil. Deze ging fraai zitten en liet zich op afstand maar wel prachtig bewonderen, voor hij in de begroeiing verdween. Later zagen we deze uil nog eens, of het moest een ander exemplaar zijn. Er stond een forse zuidwestenwind waardoor het koud aanvoelde in het gebied. We maakten een ronde, waarbij het aantal vogels beperkt was. Wel vloog er geregeld een oeverpieper over en bevonden zich meerdere kleine zilverreigers in de plasjes. Een blauwe kiekendief vloog over, maar werd slecht door één deelnemer gezien.
Terug in Paezens bedachten we wat een vervolgdoel was, dit was een plek bij Wierum waar een dag eerder strandleeuweriken waren gezien. Eenmaal daar bleken deze helaas niet aanwezig. We reden door naar Ternaard, waar we opnieuw over een schor keken. Ook hier leek het leeg, maar opeens bleek er toch een groepje van 7 strandleeuweriken aanwezig, ze zaten zo dichtbij dat we er overheen hadden gekeken. Deze vogels lieten zich mooi bekijken.
We reden naar Lauwersoog voor een sanitaire en horecastop, zochten in de haven tevergeefs naar sneeuwgorzen, maar vonden wel een mooie noordse kauw. Als laatste bezochten we een plek waar 3 zwarte ibissen gezien waren. Deze bleken daar nog altijd aanwezig en waren voor meerdere mensen nog nieuw voor de jaarlijst. Tevreden en ook wat vermoeid door de hele dag buiten zijn en het vroege opstaan begonnen we aan de thuisreis.