Spontane ransuilenexcursie Afdeling Amersfoort

Sander Kole schreef:
Vrijdagmorgen rond 11.00 uur. De afgelopen dagen was het©Sander Kole rennen en vliegen op het werk en heb ik in de avonden doorgewerkt. Ik besluit om mijn hoofd – met verrekijker (!) – leeg te gaan maken op de Lange Duinen bij Soest. Dan kan ik direct op de koffie bij de ransuilen die daar iedere winter in een boom zitten. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. De eerste uilenbomen leveren geen resultaat op maar bij de 4de boom is het raak. Ik ontdek bovenin de grove den op ongeveer 10 meter hoogte een paar verdachte donkere vlekken. Wanneer ik onder de boom ga staan is het zeker…..ik heb de geoorde vrienden weer gevonden: in totaal 6. Vol enthousiasme drop ik wat foto’s in een app-groep met Amersfoortse vogelaars.
Lees hier het hele verslag.

Heeft de natuur ook rechten?

Van de site van de Vogelbescherming:

©GMD

Kanoet

In deze zevende en slotaflevering van zijn blog naar aanleiding van het boek ‘De ontsnapping aan de natuur’ legt Theunis Piersma het vergrootglas op een les die kanoet Paula ons leert. Kunnen alleen mensen waarde toekennen aan iets?
Een nijlpaard is een rechtspersoon, las ik in Trouw. Daar ben ik het roerend mee eens. Collega Thomas Oudman en ikzelf wierpen in ons boek De Ontsnapping van de Natuur al de vraag op waarom een mens rechten heeft en een kanoet niet. In Colombia kun je een zaak aanspannen namens een benadeeld dier. Dierenactivisten hadden het namens dat nijlpaard gedaan. In Nederland kan zoiets niet – in bijna geen enkel land trouwens – en dat is toch vreemd. De Nederlandse wet erkent wel een kleine uitzondering op de dieren-rechteloosheid; dieren met gevoel hebben een intrinsieke waarde. Dat wil zeggen: een eigen waarde, anders dan hun nut voor de mens. Maar welke dieren hebben gevoel? Regenwormen vallen buiten de wet blijkt, omdat ze geen hersenen en geen ruggengraat hebben. Maar ze hebben wel zenuwen en reageren op aanraking. Dan hebben ze toch gevoel; wellicht ook bewustzijn?
Lees hier het hele artikel.

Grote bonte specht, welkom in uw tuin?

©GMD

Grote Bonte Specht

Wat gaat het goed met de grote bonte specht! Fijn. Een fraaie vogel, die steeds vaker tuinen bezoekt. Heet u ze welkom in uw tuin met deze tips? Misschien telt u er dan wel één bij de aankomende Tuinvogeltelling.
De grote bonte specht gaat als een speer: het worden er ieder jaar weer meer. Inmiddels hebben ze ook alle Waddeneilanden gekoloniseerd en komen nu dus in het héle land voor. Hun aantal is sinds begin jaren ’90 met zowat de helft toegenomen. Wat een feest.
De grote bonte kopt ‘m in: hij is flexibel, past zich aan, koloniseert nieuwe gebieden en is niet bang voor ons. Het succes van de grote bonte specht is eigenlijk een soort één-tweetjes tussen mens en dier. Onze bijdrage is dat we de ouder wordende bossen steeds natuurlijker beheren: dus dode bomen mogen blijven liggen en er staan meer boomsoorten. De grote bonte kopt ‘m in: hij is flexibel, past zich aan, koloniseert snel nieuwe gebieden met geschikte nestbomen en durft dichtbij mensen te broeden.

Het hele artikel: Grote bonte specht, welkom in uw tuin? | Vogelbescherming

Excursie Arkemheen Schuitenbeek 14-11 – afd. Driebergen-Doorn

Sjef ten Berge schreef:

GMD

Smient

Ruim voor het begintijdstip kregen we naast postende buizerden ook al onze deelnemers in beeld.
Iedereen met eigen vervoer om vreemde adembubbels zoveel mogelijk te mijden.
Een solitair overvliegende goudplevier floot z’n droevige fluitje en dat beschouwden we als het startsein.
Op naar Nekkeveld en Watergoor. De weilanden van de Berecamperweg beginnen intussen meer kolganzen dan grauwe ganzen te bevatten. De winter vordert. De kieviten willen daar nog niet helemaal in geloven. Naast langgerekte wolken van tegen de duizend exemplaren zijn er nog mannetjes die zich breed maken en leefruimte opeisen. Daar hebben de wulpen aan de A28 kant van de polder geen last van. Ze sjokken turend langs hun snavel van worm naar worm.
Intussen fluiten de smienten je om de oren. Hun immense leger is gedecentraliseerd. In elk weiland zitten groepen of groepjes van deze fraai gekleurde grazers. Schattingen zijn lastig, maar het kunnen er zo tienduizend zijn. De gele kruinstreep van de mannetjessmient heeft een schalkse buizerd op het idee gebracht zich zelf ook zo’n versiersel aan te meten. We trapten er in het begin vol in en gingen voor een verlate bruine kiekendief. Gelukkig was hij buiten gehoorafstand zodat zijn schaterlach ons ontging.
Lees hier het hele verslag.

Europa verliest zijn vogels

Van de site van de Vogelbescherming:

©GMD

Huismus

Uit nieuw onderzoek blijkt dat de landen van de Europese Unie nu maar liefst 600 miljoen minder broedvogels herbergen dan in 1980. Een zeer groot deel betreft algemene en zelfs heel gewone vogelsoorten. Zo zijn er in de EU maar liefst 247 miljoen huismussen, 97 miljoen gele kwikstaarten en 68 miljoen veldleeuweriken minder. Vogelbescherming pleit daarom voor veel meer daadkracht bij het herstel van de biodiversiteit.
Het onderzoek van de Engelse vogelbescherming (RSPB) en BirdLife International – waar Vogelbescherming Nederland Partner van is – laat zien dat we in de laatste pakweg veertig jaar in alle landen van de EU één op de zes vogels zijn verloren. De onderzoekers hebben hiervoor de data gebruikt van 378 soorten vogels die in de EU broeden.
De auteurs schatten dat tussen 1980 en 2017 de totale populatie van alle soorten bij elkaar opgeteld zo’n 17 tot 19% is achteruitgegaan, wat neerkomt op een verlies van 560 tot 620 miljoen vogels. Eigenlijk zijn het er ongeveer 900 miljoen, maar dit is afgezet tegen 340 miljoen vogels van soorten die zijn toegenomen. Het grootste deel van de achteruitgang betreft maar een beperkt aantal algemene soorten. Overigens geldt dit ook voor de toename: ook die betreft een klein aantal soorten.
Lees hier het hele artikel