Sjef ten Berge schreef:

Rietgors

Met de frisse ochtend hadden we ook het geluk van een dag vol zonnige helderheid. Bijzonder omdat even ervoor vier van de vijf dagen regenachtig waren. De mistbanken op het koudst van de ochtend verdwenen als sneeuw voor de zon.
Vroeg arriveren, geen moeizaam parkeren op de kleine parkeerplaats en ook nog een welkom van heggenmus, roodborsttapuit en een overvliegende zwartkopmeeuw met z’n typische heldere tjááá roep maakten ons blij. De achterblijvers misten die zwartkopmeeuw maar hadden bij hun stop al wel een mooi overzicht van een deel van de smientenmassa roepende wintertalingen en enkele kolganzen tussen het vele grauwe ganzendom meegekregen. Later zouden we ook de grote canadese ganzen in bescheiden aantallen zien. Lees hier het hele verslag. 

Jeroen Steenbergen schreef:

Grutto’s

Zondag 15 maart bracht afdeling Utrecht-stad een bezoek aan de Eempolders. Waar het een dag eerder nog grijs, nat en kil was, scheen nu de zon en met een groep van 10 deelnemers reden we naar Eemnes. We begonnen met een flinke wandeling door het gebied. Er bevonden zich duizenden brandganzen, met daartussen vele kolganzen. Het geroep van grutto’s klonk van alle kanten, en buitelende vogels zwermden door de lucht. Lees hier het hele verslag. 

Sjef ten Berge schreef:

Scholekster

Met de zon in de rug na een frisse nacht (5°C) snelden we naar het begin van de N57, de westelijke toegang tot de Delta. Voor een krats gebruikten we de A24 met Blankenburgtunnel. Die krats wel binnen 72 uur betalen anders wordt het een kras. In je geheugen, want een herinnering kost dan negen Euro.
In de buitenhaven van Stellendam was het om negen uur al bijna halverwege hoogwater. Wulpen alom allemaal hun eigen prikareaal in tegenstelling tot een groep kluten die juist stond te drommen. Ook verspreid af en toe een tureluur en scholeksters bij de vleet met veel geluid. Lees hier het hele verslag.

Sjef ten Berge schreef:

Groenling

Bij een zuinige plus één graad Celsius daalden we stappende voort de grote kuil in die de NS daar na 161 jaar graven in 2001 had achtergelaten. De baltsende en roepende appelvink in het hoge eikenhout was toen al gepasseerd. De roep van de gaai en de slotzang van de groenling klonken als een rauwe keel. We namen de waarschuwing ter harte. De das iets hoger om de hals. Overal in het zand waren wroet- en graafsporen te zien. Konijnen, honden, maar ook de dassen volgen ’s nachts het historische voorbeeld van de NS. Lees hier het hele verslag.

Trees Weggemans schreef: 

Een ritje van 25 minuten met de auto, 10 minuten lopen en dan ben ik er, de oeverzwaluwwand bij de Nedereindseplas. Bijna was mijn voornemen daar een handje te gaan helpen erbij ingeschoten. Mijn zoon was vroeg op en riep me met de boodschap: “Je zou toch…..” Ja, dat zou ik. Wat later, maar nog altijd redelijk op tijd kom ik aan. Van een afstand zie ik tussen de omheining bij de wand wat figuren rondscharrelen. Het blijkt een groep van maar liefst tien personen.  Lees hier het hele verslag.