De grutto is terug!

Van de site van Natuurmonumenten

© GMD

Grutto

De grutto is hét icoon van de Hollandse veenweides, zijn belangrijkste broedgebied. De prachtige weidevogel is zelfs uitgeroepen tot onze nationale vogel. Lees alles over de grutto: kenmerken, leefwijze, verspreiding en bescherming.
Gruttooo, gruttooo! Gelukkig, ieder voorjaar komen ze weer. Een heerlijk getetter, een feest om mee te maken. Maar elk jaar wordt het feestje kleiner. Net als andere weidevogels heeft hij het moeilijk door gebrek aan geschikt leefgebied. Hun aantal loopt achteruit, maar gelukkig zijn er nog typische veenweidegebieden waar je kunt genieten van hun gejubel en acrobatiek.

Hoe herken je een grutto?
Heel moeilijk is dat niet. Een grutto (Limosa limosa) is een vrij grote, slanke steltloper met een paar belangrijke kenmerken:
– lengte: 36 tot 44 cm
– spanwijdte: 62 – 70 cm
– rechte snavel van 8 -14 cm. Oranjegeel in de broedtijd
– lange poten
– oranje, tot roodbruine hals en borst (zomerkleed)
– witte buik met donkere banden
– karakteristiek vliegbeeld met witte vleugelstreep en witte staartbasis met zwarte eindband
Lees hier het hele artikel.

De roek wordt heen en weer gejaagd

Van de site van NATURE TODAY:

© MGD

Roek

‘Kraaien nemen alleen maar toe’, is een veelgehoorde opmerking. In de afgelopen dertig jaar gaat die vlieger echter voor geen van de algemeen voorkomende kraaiensoorten op. De broedvogelaantallen van gaai, ekster, kauw en zwarte kraai zijn stabiel, die van de roek nemen af. Desondanks bezorgt de roek sommige gemeenteambtenaren en dorpsbewoners hoofdbrekens? Is dat terecht?
Rond 1970 zat de roek in een diep dal, een gevolg van intensieve afschot en (deels onbedoelde) vergiftiging. Door wettelijke bescherming en verminderd gebruik van gifstoffen kwam herstel op gang. Na een top rond de eeuwwisseling namen de aantallen weer met zo’n veertig procent af. Momenteel gaat zijn er van de roek minder dan 50.000 broedparen. Door die afname wordt de Staat van Instandhouding van de roek als broedvogel in Nederland als ‘matig ongunstig’ beoordeeld. Dit staat in schril contrast met de toename van (vermeende) overlast, met name veroorzaakt door broedkolonies. Wat is hier aan de hand?
Lees hier het hele artikel.

Bescherming van weidevogels in de Lopikerwaard

Vrijwilligers gezocht!
Op woensdagavond 4 maart 2020 zal er een avond worden georganiseerd door de
Agrarische Natuurvereniging Lopikerwaard en de weidevogelgroepen Lopik &
Montfoort/Linschoten over de weidevogels in de Lopikerwaard en hoe we deze kunnen
beschermen.
In de Lopikerwaard wordt sinds vorig jaar met drones gezocht naar nesten van
weidevogels, zodat deze gedurende het seizoen kunnen worden beschermd. Wij zijn nu
concreet op zoek naar uitbreiding van het team dronepiloten en naar
weidevogelbeschermers.
Lees hier het hele persbericht.

Weidevogels stabiel in reservaatgebieden

Van de site van SOVON:

© GMD

Kievit

Met veel boerenlandvogels gaat het al decennia lang slecht in Nederland. Daarom wordt al sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw geïnvesteerd in agrarisch natuurbeheer voor weidevogels in het boerenland. Daarnaast zijn er reservaten waar het beheer speciaal is gericht op het behoud van weidevogels. Deze natuurgebieden zijn vaak in eigendom van terreinbeherende organisaties. Sovon bekeek de trends in aantallen van weidevogels in de laatste tien jaar in deze gebieden, om te beoordelen of het ze daar beter vergaat dan in regulier boerenland.

Voor zes soorten ‘algemene’ weidevogels (Slobeend, Kuifeend, Scholekster, Kievit, Grutto, Tureluur) blijkt dat in algemene zin inderdaad het geval. Dat concluderen we op basis van de gecombineerde trend die is afgeleid uit herhaalde tellingen van territoria in het broedseizoen. De stand van deze weidvogels is in reservaatgebieden sinds 2009 gemiddeld stabiel gebleven.
Lees hier het hele bericht.

Excursie Oostvaardersplassen 16-02 – afd. Utrecht-stad

Jeroen Steenbergen schreef:

© GMD

Kleine Zwanen

Op zondag 16 februari bracht afdeling Utrecht-stad een bezoek aan de Oostvaardersplassen. De omstandigheden waaronder de excursie plaatsvond waren bijzonder te noemen: de warmste 16 februari sinds de temperatuurmeting en een extra ongenode gast vandaag, Dennis. Deze opvolger van de vorige week langskomende Ciara zorgde voor flink wat wind en regelmatig neerslag. Gedachten vooraf over dan maar niet gaan waren uiteraard wel door ons hoofd gegaan, maar ja, gaan kun je altijd, en eerder teruggaan ook.
Kortom: met twee auto’s reden we vanochtend weg, uitgezwaaid door onze vaste Slechtvalken op de Galgenwaard-flat. We kozen ervoor eerst in de Flevopolder te zoeken naar Ruigpootbuizerd. Helaas waren er weinig vogels actief met deze stormachtige wind, dus die soort liet zich niet vinden. Wel kwamen we een leuke groep van zo’n 20 Ooievaars tegen. We reden door naar de Praambult, onderweg een Nonnetje in een vaart meepikkend. Op de Praambult konden we enigszins in de luwte zitten en de vlakte overzien. Het was niet ideaal, maar toch vond Guus al gauw een fraaie Zeearend, die ergens op de grond zat. Een Waterpieper vloog over en een enorme groep Brandganzen bevond zich op de vlakte. Omdat het hier toch wel erg winderig was, verplaatsten we ons al vrij snel richting de Kleine Praambult. Onderweg daarheen passeerden we een fraaie Wilde Zwaan in één van de plasjes langs de Praamweg. Vanaf de Kleine Praambult zagen we een mooie groep Kleine Zwanen, Goudplevieren, Pijlstaarten en, erg leuk, de eerste Grutto’s van het jaar.
Lees hier het hele verslag.