Excursie Texel-Dutch Birding 11-10 – afd. Utrecht-stad

Jeroen Steenbergen schreef:

©Toon Vernooij

Grauwe en Rosse Franjepoot

Zondag 11 oktober bracht afdeling Utrecht-stad een bezoek aan het eiland Texel. Dit weekend werd daar het Dutch Birding Vogelweekend gehouden, en zoals gebruikelijk wilden wij daar een deel van meemaken. Met een groep van 7 mensen vertrokken we in alle vroegte, om de eerste boot te kunnen halen. Een aantal anderen was vrijdag al naar het eiland gegaan en sloot zich gaandeweg de ochtend bij de rest aan.

Ons eerste doel op het eiland was Dorpzicht, alwaar op een plasje al enkele dagen zowel een Grauwe als een Rosse Franjepoot te bewonderen waren. En die zaten er gelukkig nog. Het was erg leuk beide verwante soorten zo fraai naast elkaar te zien: de Rosse grijzer, groter en wat ‘boller’ dan de slankere en donkerder Grauwe. Deze laatste werd af en toe op de huid gezeten door zijn grotere neef, die hem dan een stukje wegjoeg.
Na deze leuke start reden we door naar de Volharding, waar eerder vanochtend een Velduil gezien was. Inmiddels was het gaan regenen en met de stevige wind was het niet erg prettig. De velduil was uit beeld en lang zoeken leek weinig zinvol, vandaar dat we door reden naar het Reddingboothuis, waar gisteren een Bruine Boszanger gezien was. Ook hing hier al een poosje een familiegroepje Europese Kanaries rond, het resultaat van een succesvolle broedpoging op deze locatie. Kijkend uit de autoraampjes, uitstappen was even niet zo’n optie gezien de stevige regen, vloog het groepje Eurokanaries langs. De Bruine Boszanger liet zich niet horen helaas.
Lees hier het hele verslag.

Probleem predatie weidevogels vraagt om maatwerk

Van de site van SOVON:

© GMD

Grutto met pul

Vossen die eieren uit een nest roven, of een reiger die er met een jong kuiken vandoor gaat. Voor weidevogels hoort de dreiging van roofdieren bij het leven. Alleen lijkt het er op dat de predatie onder weidevogels al tientallen jaren toeneemt. Draagt dat bij aan de sterke achteruitgang van weidevogels in Nederland? Onderzoekers van Sovon zetten de feiten op een rijtje.
Door agrarisch natuurbeheer in combinatie met natuurreservaten wordt al decennialang geprobeerd het leefgebied van weidevogels te verbeteren, bijvoorbeeld door aangepast maaibeheer of de aanleg van plas-dras-gebieden. Het succes van deze maatregelen is helaas beperkt. De aantallen van weidevogels als kievit, grutto en wulp gaan al jaren achteruit. De toegenomen predatie onder weidevogels zou hier aan bij kunnen dragen. Eerder onderzoek heeft laten zien dat predatie een complex probleem is waar veel verschillende soorten predatoren bij betrokken zijn. Ook kan predatie niet los gezien worden van andere oorzaken van het verlies aan weidevogels.
Lees hier het hele artikel.

In memoriam: Herman van den Bijtel

Van de site van SOVON:
© Hennie van de VendelOp 2 september overleed onverwacht Herman van den Bijtel, 61 jaar oud. Een naam die bij een wat oudere generatie trektellers veel herinneringen oproept. Maar ook iemand die nog steeds zeer actief was in het veld en waarmee Sovon op een plezierige manier samenwerkte.

Onvermoeibare trekteller
Herman en trektelpost Noordhout bij Driebergen: tientallen jaren lang bijna synoniem. Vanaf eind jaren zeventig was hij in de ban van trekvogels tellen, en al snel werd genoemd landgoed op de zuidelijke Utrechtse Heuvelrug zijn vaste stek. Dat mag je letterlijk nemen, want het aantal uren dat hij er doorbracht, de hemel afspeurend, moet astronomisch hoog zijn. In die periode wist hij meerdere tuinstoelen tot de draad toe te verslijten. Aanvankelijk zowel in voorjaar als ‘herfst’ (beginnend eind juni en eindigend rond kerstmis) en onder alle mogelijke weersomstandigheden. Trektellen om een vorstrush van vogels na zware sneeuwval in december vast te leggen: dat vereist doorzettingsvermogen.
Lees hier het hele artikel.

Waar blijven de in Nederland geboren blauwe kiekendieven?

Van de site van Nature Today:

© GMD

Blauwe Kiekendief

Het aantal broedparen van de blauwe kiekendief in Nederland is sinds de jaren 90 dramatisch afgenomen. Een mogelijke verklaring voor deze afname is een te lage overleving van jonge vogels. Het lot van de Nederlandse jonge blauwe kiekendieven is dus een van de belangrijkste openstaande vragen rond de ecologie van deze soort. Het volgen van hun bewegingen met zenders geeft nu de eerste inzichten.
Veel blauwe kiekendieven zijn er niet meer over in Nederland. Er resteert nu jaarlijks slechts een zeer kwetsbare populatie van maximaal tien broedparen op de Waddeneilanden en in het Groninger akkerland. Op basis van ringterugmeldingen van op de Nederlandse Waddeneilanden geboren blauwe kiekendieven blijkt dat de overleving in het eerste levensjaar sinds de jaren zeventig sterk afgenomen is. Dit zou de belangrijkste oorzaak voor de afname van de populatie kunnen zijn. Wat echter precies de knelpunten zijn voor deze soort in het Nederlandse Waddengebied, is onbekend. Om hier meer over te weten te komen, zijn in de afgelopen jaren nestjonge blauwe kiekendieven uitgerust met zenders.
Lees hier het hele bericht.

Westbroekse Zodden 13-09 – afd. Vechtplassen

“Meiden, wie heeft er zin om zondagochtend vogels te gaan spotten met mij?!” Ik verwachtte geen volmondig ‘ja’ van mijn Utrechtse huisgenootjes, want welke student geeft er vandaag de dag nog om onze prachtige natuur? Zelf ben ik opgegroeid in het bosrijke Apeldoorn met een vader die hield van planten en vogels. Elk weekend gingen we naar het bos en leerde hij mij bomen en vogels te herkennen. Daar zal mijn liefde voor de natuur wel vandaan komen. Al enige tijd ben ik lid van de Vogelbescherming en doe ik braaf mee met de jaarlijkse tuinvogeltelling. Soms zag ik wel eens excursies voorbij komen in het tijdschrift ‘Vogels’, maar nog nooit had ik meegedaan. Toen ik op de website van de Vogelwacht Utrecht terecht kwam en zag dat er een beschikbare excursie was op 13 september werd ik gelijk enthousiast!

Tot mijn verbazing wilden mijn huisgenootjes wel mee, lekker de natuur in. Vogelkennis hebben ze niet, maar ze waren benieuwd (net als ik) hoe zo’n dag er dan uit ziet. Zo gezegd, zo gedaan! Daar stonden we dan om 08:30 op het Bert Bospad in Westbroek. Een prachtig natuurgebied waar we de rest van de groep hebben ontmoet. Iedereen stond natuurlijk al vroeg paraat, “half negen is luxe, soms staan we al om half 5 op om vogels te spotten”, vertelde een ervaren vogelaar ons. Onze gidsen Gerhard en Bert gaven een korte introductie. We waren vandaag op missie om de visarend te spotten! Hij was al meerdere keren hier gesignaleerd, dus er was goede hoop. Middenin zijn verhaal werd de gids onderbroken door een vogelaar: “Mag ik even uw aandacht voor de bruine kiekendief?” Alle kijkers gingen aan het hoofd en iedereen loerde in de hemel. Tja, daar stonden wij dan, sukkelig zonder kijker of telescoop, want als niet-vogelaars hadden wij geen idee dat je die mee moest brengen. Gelukkig waren er meerdere mensen waarvan we de kijker mochten lenen of door de telescoop mee konden kijken, opgelost! Trouwens, nooit geweten dat Swarovski hét merk was om je verrekijker van te hebben. Onze vraag of deze dure speeltjes diamanten erop hadden zitten werd door de vogelaars grinnikend beantwoord met ‘nee’.
Lees hier het hele verslag.